حسن خداداد ...!
عشق اگر زیبا بود معشوق گو زیبا مباش!
عشق را با صورت زیبا و نازیبا چکار؟!
اگر خود عشق، زیباست، به معشوق بگو نمی خواهد خود را بیارایی! نمی خواهد زیبا باشی! اگر عشقی در میان هست، عشق، کار با زیبایی یا زشتی تو ندارد!
ما نه به پدرمان رفته ایم، نه به مادرمان! ما به باد رفته ایم!... ما بر باد رفته ایم! ... عشق یار، ما را بر بادمان داد!
بله! به جمال زیبا و قامت رعنا نیست... زیبایی عاشق به بر باد رفتنشه!
و زیبایی معشوق، به حسن خدادادشه! نه به آرایش!
دلفریبان نباتی همه زینت بستند
دلبر ماست که با حُسن خداداد آمد!
بله! زر و زیور مال دلفریبان هست! دلبران واقعی فریبی نمی دهند... دورنگی نمی کنند... فتنه ای نمی کنند... دلبران منظره ی حسن خداداد آرند ؛ ورنه گنجشک ملوّن و قناری همه یکسان بینی!
گنبد مسجد شهر از همه فاضل تر بود