آه از زلف یار ...!
نقّاش چون شمایل آن ماه می کشد
نوبت به زلف او چو رسد آه می کشد!
(خالص)
اگر نقّاش بخواهد از تو تابلویی بکشد، همه جایت را می کشد، اما ...
نوبت به کشیدن زلفت که رسید، آه می کشد!
آری! قهّارترین نقّاش هم نمی تواند زلف پُر و زیبای تو را بکشد و حق آن را ادا کند!
+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم مهر ۱۳۹۱ ساعت توسط محمد رضا
|
گنبد مسجد شهر از همه فاضل تر بود